Ένα Κογκρέσο υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών θα μπορούσε να μετατρέψει το δεύτερο μισό της προεδρίας Trump σε μια διαρκή πολιτική μάχη
Οι Δημοκρατικοί μπαίνουν στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου με άνεμο στα πανιά τους.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αυξημένη δυναμική, ακόμη και σε παραδοσιακά προπύργια των Ρεπουμπλικανών, όπως το Texas, το Kansas και η Iowa.
Το ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο αν θα κερδίσουν έδαφος, αλλά αν το κύμα θα αποδειχθεί αρκετά ισχυρό ώστε να τους παραδώσει τον έλεγχο του Κογκρέσου.
Η αισιοδοξία είναι βάσιμη, όχι όμως και εγγύηση.
Όπως επισημαίνει ο πολιτικός αναλυτής του CNN David Axelrod, οι Δημοκρατικοί μπορούν να έχουν μια εξαιρετική εκλογική βραδιά χωρίς να κατακτήσουν τη Γερουσία.
Το αποτέλεσμα θα κριθεί από λίγες κρίσιμες αναμετρήσεις και από το αν η δημοσκοπική τους υπεροχή μεταφραστεί σε ψήφους.
Η ιστορία ευνοεί την αντιπολίτευση
Στις ενδιάμεσες εκλογές, το κόμμα του προέδρου συνήθως πληρώνει πολιτικό τίμημα.
Το 1994 και το 2010 οι Δημοκρατικοί υπέστησαν βαριές απώλειες, ενώ το 2018 οι Ρεπουμπλικανοί έχασαν 41 έδρες στη Βουλή.
Το 2022, αντίθετα, οι Δημοκρατικοί περιόρισαν τις απώλειές τους σε μόλις εννέα έδρες, διαψεύδοντας τις προβλέψεις για σαρωτική επικράτηση των Ρεπουμπλικανών.
Η πολιτική ειρωνεία είναι γνώριμη: μια ήττα μπορεί να παρουσιαστεί ως νίκη, αρκεί να είναι μικρότερη από την καταστροφή που προεξοφλούσαν οι αντίπαλοι.
Ο Donald Trump, άλλωστε, έχει αποδείξει ότι μπορεί να βαφτίζει επιτυχία ακόμη και ένα δυσμενές αποτέλεσμα.
Η Βουλή είναι πιο κοντά από ότι η Γερουσία
Οι Δημοκρατικοί έχουν ευνοϊκότερες προοπτικές στη Βουλή, όπου οι Ρεπουμπλικανοί διαθέτουν οριακή πλειοψηφία.
Οι περισσότερες αμφίρροπες έδρες ανήκουν σε Ρεπουμπλικανούς, δίνοντας στην αντιπολίτευση μια ρεαλιστική διαδρομή προς τον έλεγχο του σώματος.
Η Γερουσία, ωστόσο, είναι δυσκολότερη υπόθεση.
Οι Δημοκρατικοί χρειάζονται σημαντικές νίκες σε πολιτείες που παραδοσιακά ψηφίζουν συντηρητικά, ενώ πρέπει παράλληλα να υπερασπιστούν δικές τους έδρες.
Η χαμηλή δημοτικότητα του Trump και οι αδυναμίες ορισμένων Ρεπουμπλικανών υποψηφίων δημιουργούν ευκαιρίες, αλλά δεν καταργούν τους εκλογικούς συσχετισμούς.
Το Texas και το Kansas αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα: οι Δημοκρατικοί έχουν λόγους να ελπίζουν, όχι όμως να θεωρούν τη νίκη δεδομένη.
Ένα ισχυρό κύμα μπορεί να ανατρέψει παραδοσιακές ισορροπίες· μια δημοσκοπική έκπληξη, από μόνη της, δεν αρκεί.
Τι διακυβεύεται για τον Trump
Η απώλεια έστω και του ενός σώματος του Κογκρέσου θα περιόριζε αισθητά την ελευθερία κινήσεων του προέδρου.
Οι Δημοκρατικοί θα αποκτούσαν ισχυρότερα εργαλεία κοινοβουλευτικού ελέγχου, τη δυνατότητα να ανοίξουν έρευνες για την κυβέρνησή του και μεγαλύτερη επιρροή στις διαπραγματεύσεις για τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μπορούσαν να ανατρέψουν εύκολα την ατζέντα του.
Η Γερουσία εξακολουθεί να απαιτεί διακομματικές συναινέσεις για μεγάλο μέρος της νομοθετικής διαδικασίας, ενώ ο πρόεδρος διατηρεί τη δυνατότητα του βέτο.
Ωστόσο, ένα Κογκρέσο υπό δημοκρατικό έλεγχο θα μπορούσε να μετατρέψει το δεύτερο μισό της προεδρίας Trump σε μια διαρκή πολιτική μάχη.
Το πραγματικό διακύβευμα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσες έδρες θα αλλάξουν χέρια.
Είναι αν οι Δημοκρατικοί θα καταφέρουν να μετατρέψουν τη δυσαρέσκεια απέναντι στον Trump σε θεσμική ισχύ και αν οι Ρεπουμπλικανοί θα μπορέσουν να περιορίσουν τις απώλειες αρκετά ώστε να μιλήσουν για επιτυχία.
www.bankingnews.gr
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αυξημένη δυναμική, ακόμη και σε παραδοσιακά προπύργια των Ρεπουμπλικανών, όπως το Texas, το Kansas και η Iowa.
Το ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο αν θα κερδίσουν έδαφος, αλλά αν το κύμα θα αποδειχθεί αρκετά ισχυρό ώστε να τους παραδώσει τον έλεγχο του Κογκρέσου.
Η αισιοδοξία είναι βάσιμη, όχι όμως και εγγύηση.
Όπως επισημαίνει ο πολιτικός αναλυτής του CNN David Axelrod, οι Δημοκρατικοί μπορούν να έχουν μια εξαιρετική εκλογική βραδιά χωρίς να κατακτήσουν τη Γερουσία.
Το αποτέλεσμα θα κριθεί από λίγες κρίσιμες αναμετρήσεις και από το αν η δημοσκοπική τους υπεροχή μεταφραστεί σε ψήφους.
Η ιστορία ευνοεί την αντιπολίτευση
Στις ενδιάμεσες εκλογές, το κόμμα του προέδρου συνήθως πληρώνει πολιτικό τίμημα.
Το 1994 και το 2010 οι Δημοκρατικοί υπέστησαν βαριές απώλειες, ενώ το 2018 οι Ρεπουμπλικανοί έχασαν 41 έδρες στη Βουλή.
Το 2022, αντίθετα, οι Δημοκρατικοί περιόρισαν τις απώλειές τους σε μόλις εννέα έδρες, διαψεύδοντας τις προβλέψεις για σαρωτική επικράτηση των Ρεπουμπλικανών.
Η πολιτική ειρωνεία είναι γνώριμη: μια ήττα μπορεί να παρουσιαστεί ως νίκη, αρκεί να είναι μικρότερη από την καταστροφή που προεξοφλούσαν οι αντίπαλοι.
Ο Donald Trump, άλλωστε, έχει αποδείξει ότι μπορεί να βαφτίζει επιτυχία ακόμη και ένα δυσμενές αποτέλεσμα.
Η Βουλή είναι πιο κοντά από ότι η Γερουσία
Οι Δημοκρατικοί έχουν ευνοϊκότερες προοπτικές στη Βουλή, όπου οι Ρεπουμπλικανοί διαθέτουν οριακή πλειοψηφία.
Οι περισσότερες αμφίρροπες έδρες ανήκουν σε Ρεπουμπλικανούς, δίνοντας στην αντιπολίτευση μια ρεαλιστική διαδρομή προς τον έλεγχο του σώματος.
Η Γερουσία, ωστόσο, είναι δυσκολότερη υπόθεση.
Οι Δημοκρατικοί χρειάζονται σημαντικές νίκες σε πολιτείες που παραδοσιακά ψηφίζουν συντηρητικά, ενώ πρέπει παράλληλα να υπερασπιστούν δικές τους έδρες.
Η χαμηλή δημοτικότητα του Trump και οι αδυναμίες ορισμένων Ρεπουμπλικανών υποψηφίων δημιουργούν ευκαιρίες, αλλά δεν καταργούν τους εκλογικούς συσχετισμούς.
Το Texas και το Kansas αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα: οι Δημοκρατικοί έχουν λόγους να ελπίζουν, όχι όμως να θεωρούν τη νίκη δεδομένη.
Ένα ισχυρό κύμα μπορεί να ανατρέψει παραδοσιακές ισορροπίες· μια δημοσκοπική έκπληξη, από μόνη της, δεν αρκεί.
Τι διακυβεύεται για τον Trump
Η απώλεια έστω και του ενός σώματος του Κογκρέσου θα περιόριζε αισθητά την ελευθερία κινήσεων του προέδρου.
Οι Δημοκρατικοί θα αποκτούσαν ισχυρότερα εργαλεία κοινοβουλευτικού ελέγχου, τη δυνατότητα να ανοίξουν έρευνες για την κυβέρνησή του και μεγαλύτερη επιρροή στις διαπραγματεύσεις για τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μπορούσαν να ανατρέψουν εύκολα την ατζέντα του.
Η Γερουσία εξακολουθεί να απαιτεί διακομματικές συναινέσεις για μεγάλο μέρος της νομοθετικής διαδικασίας, ενώ ο πρόεδρος διατηρεί τη δυνατότητα του βέτο.
Ωστόσο, ένα Κογκρέσο υπό δημοκρατικό έλεγχο θα μπορούσε να μετατρέψει το δεύτερο μισό της προεδρίας Trump σε μια διαρκή πολιτική μάχη.
Το πραγματικό διακύβευμα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσες έδρες θα αλλάξουν χέρια.
Είναι αν οι Δημοκρατικοί θα καταφέρουν να μετατρέψουν τη δυσαρέσκεια απέναντι στον Trump σε θεσμική ισχύ και αν οι Ρεπουμπλικανοί θα μπορέσουν να περιορίσουν τις απώλειες αρκετά ώστε να μιλήσουν για επιτυχία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών